نگهبانى دارند . اداره ى امور معنوى و مادّى خانه با آنها است . زيرا جنبه ى تعقّلى مرد از ديگر افراد خانواده بيشتر است و مخارج خانواده را خود تأمين مىكند . زنان امانتدار مردانند ديگر اين كه زنان شايسته و مطيع بايد در غيبت مردان حافظ حقوق شوهرانشان باشند و آنچه را خداوند به حفظ آن امر فرموده است نگهدارند « 1 » . يعنى عفّت خود را پاس دارند و در خانه و بيرون از آن عفيف باشند . اگر زنى عفّتش را حفظ نكند خيانت كرده است ، چون عفت زن حقّ مرد است . زنانى كه خود را به ديگران مى نمايانند خيانتكارند . زيرا بى عفّتى زن تنها در انجام عمل منافى با عفّت نيست . زنانى كه در رعايت حجاب كوتاهى مى كنند و نگاه نامحرمان را به خود جلب مى نمايند بى عفّتى مى كنند . پس ، زن بايد نگاهبان عفّت خود باشد . عفّتى كه به مرد تعلّق دارد ولى در اختيار زن است . در حقيقت زنان امانتدار شوهران خويشند و بايد در امانت دارى كوشش كامل كنند . علاوه بر حفظ عفّت ، زن بايد متواضع و در مقابل همسرش سر به زير و افتاده باشد . چنان كه وظيفه ى هر فرمانبر در مقابل فرمانده ، تواضع و سر به زيرى است . اگر خداى ناكرده زنى « زبان دراز » و عاصى ، باشد و باعث سرد شدن محيط خانه شود ، دست به يك نوع زورگويى و استبداد زده است و همانطوريكه استبداد از مرد ناپسند

--> ( 1 ) . سوره ى نساء ، آيه ى . 34